Jez. 54,7–11

W pśedwójnskem casu jo był swěźeń reformacije w chóśebuskej Nimskej cerkwi dobra góźba, z jědernymi słowami zatamaś katolsku cerkwju. Źinsa tomu wěcej tak njejo; a w Chóśebuzu swěśe kužde lěto rědnu ekumenisku namšu. Situacija katolskeje cerkwje njejo taka rožojta, a my ewangelske mamy teke w našej cerkwi wšake problemy. To pak njok wěcej tematizěrowaś. Ja cu se pśiwobrośiś našym katastrofalnym casam. Musym pśi tom mysliś na gnujucy wobraz z měrca lěta 2020, ako jo se pandemija zachopiła: Katolski bamž Franciskus, ako samlutki bjatujo na dešćowatem naměsće sw. Pětša w Romje. Pšosy wó Bóžu pomoc a groni pótom do śamneje nocy swójo žognowanje urbi et orbi. Na stupach tachańskeje cerkwje sw. Pětša prjatkujo wó štormje na jazorje Genezaret z Markusowego ewangelija. Groni: „Ako wukniki w ewangeliumje smy załapjone wót njewócakano mócnego štorma. Jo se nam wujasniło, až smy wšykne w jadnej tšuze. Smy słabe a bźez orientacije, ale zrownju smy wažne a notne. Kuždy musy drugim pomagaś.”

Jo to tak? Pomagaś drugemu? Kak to wuglěda z powšyknym bratšojstwom, ze solidaritu a ze socialneju zagronitosću glědajucy na pandemiju? Co jo wažnjejše: Daś se šćěpiś abo na swójsku lichotu kradu wobstojaś? – Smy wšykne napšawdu w jadnej tšuze? Ja na tom cwiblujom. Ten wobraz jo wobšudny. Korona a klimowa kriza pokazujotej: Tomu tak njej. Mjaztym až jadne sejźe na suchem, zalewaju se druge w mórju abo zaginu pśi pólskej granicy. Njebuźomy wšykne wumóžone w jadnom cołnje. Smy jano zwězane pśez fatalnu logiku źělenja źěła pó cełem swěśe. W casach korony se naźejamy, až how wu nas jo dosć medikamentow, rukajcow a drugich materialijow z krajow z niskimi mytami. Naźejamy se, až ta wótwisnosć k tomu wjeźo, až wóni nas nadalej tunje zastaruju. Korona pak wótekšyjo take falšne wěstosći za našo bogatstwo. Chto se mysli, až ma wšykno wóstaś, kaž jo pśecej było, wón ten cas, w kótaremž smy žywe, njejo rozměł. Abo ze słowami Dietricha Bonhoeffera gronjone, źinsa njedosega, až pomagamy tomu, kenž jo do pary zalězł – musymy samo paru wótpóraś!

Katastrofalne case su pśecej byli. Ta jadna katastrofa pśiźo praktiski pśez noc, ako wjeliki dešć abo wusoka wóda. Druge krize se zachopiju skóro njezawupytnjone ako na pśikład klimowa změna abo wóteměranje serbskeje rěcy. Katastrofow jo teke w bibliskich casach wjele. Tak se mały žydojske kralojstwo zminjo. Jeruzalem a tempel stej wótpalonej, a wuša warstwa musy do eksila. Pšaša se, źo jo Bog był, kak wón jo to mógł pśiwdaś. Profet Jezajas pak dajo wótegrono:

7Ja som śi wó małe hokomyknjenje spušćił; ale z wjelikeju zmilnosću cu ja śi zasej hobejmjeś.
8Ja som mójo hoblico we hokognuśu gniwa chylku pśed tobu zatajił; ale z nimjerneju gnadu cu ja se nad tobu zmiliś, źejo Kněz, twój humóžnik.
9Pśeto to dej mě byś, kaž ta Noachowa pówódnica. Źož ja pśisegach, až te Noachowe wódy njedeje wěcej tu zemju pólaś; tak som ja pśisegał, až ja se njok wěcej na tebje gniwaś, daniž śi šćokaś.
10Pśeto se derje deje góry gnuś a kupy padnuś; ale mója gnada se njedej wót tebje gnuś, a zwěstk měra njedej padnuś, źejo ten Kněz, kenž se nad tobu zmilijo. Jez 54,7–10

Katastrofy a krize su wobrotnišća, teke w myslenju. Žydojska wěra jo se pó znicenju templa mócnje pśeměniła. Nowe rozmyslowanja su se chapjali: dopšašowanje historije, plišćanje wó pśibytnosć a woglědowanje za pśichod. Głowne pósołstwo z togo bibliskego casa za nas jo: Móžomy sami něco cyniś! Staw našeje rěcy jo katastrofalny. Nichten se razka njamóžo dopomnjeś, ga běšo slědna serbska namša w Baršću. Tamna Serbska cerkwja jo se wótpaliła we wójnje, ako ten žydojski tempel. Ale na reformaciskem swěźenju 31. oktobera 2021 na serbskej namšy w měsćańskej cerkwi sw. Nikolawsa chwalimy Boga, až serbska rěc a kultura stej nadalej žywej, w měsće a pó cełem wokrejsu. Buźmy gjarde na našu serbsku maminu rěc a dawajmy ju dalej!

Pósołstwo profeta Jezajasa jo połne dobreje naźeje. Słyšymy słowa profeta a markujomy, až smy nutśikownje njezjadne. Taki profet strowja ako Jezajas, kenž nam se zda w katastrofach ako mudrostaŕ, jo nam kaksy. Wón jo ako cłowjek, kenž zas a zasej groni: „Wšo buźo derje.” Nad tym cwiblujomy.

Taki ako naš swět jo, jo kradu późiwabne, až luźe swójeje wěry njejsu wótchyśili. Źo jo Bog w katastrofje? Źo jo dopokaz, až wón stoj hyšći za swóje zlubjenja? Nadalej se góry gnu a kupy padaju, nadalej budu zemjerdžanja, pandemije a wobswětowe katastrofy. Młoge pak mamy w našych rukach. Gaž my luźe se njezměnjamy a naše wašnje žywjenja njepśetwórjujomy, množe se wobswětowe katastrofy. A mimo změny, nadalej buźotej gramota a wójna.

My kśěli rad znamje wiźeś w tom złamnem swěśe. Ale to znamje jo tam, Bog jo tam, teke, gaž se myslimy, wón jo daloko pšec. Jogo gniw, wót kótaregož profet Jezajas powěda, jo pśewinjony wót jogo lubosći. W śerpjenju Jezusa Kristusa pśiźo nam Bog kradu blisko w našej žałosći. Pśez wěru njamóžomy pśeměniś wenkowne wobstojnosći, naša wobgrozona eksistenca wóstanjo. Ale weto: Naša wěra móžo pomagaś, z tym wobchadaś, až njezginjomy na katastrofach. Móžomy weto žywe wóstaś, dla togo až mamy tu dowěru, Bog jo tam a wóstanjo. To jo naš trošt a naša naźeja, naša skobodnosć a móc, až napóslědku pšawu drogu namakajomy, njeźiwajucy na wšykne njedary. Wěra pak teke zawjedu nas, aby na pomocy stojali tym, kenž su wót katastrofow pótrjefjone.

Bóže pśilubjenje groni: We wšom som tam, ja se njewótwobrośijom, ja waše bjatowanje słyšym, ja cu měr a žywjenje.

Prjatkowanje na swěźenju reformacije w Baršću, 2021-10-31.

Bibliski citat pó: Biblija: Nowośišć na zakłaźe serbskeje Biblije z lěta 1868. Chóśebuz: Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi 2020.

Zanechat odpověď

Vyplňte detaily níže nebo klikněte na ikonu pro přihlášení:

Logo WordPress.com

Komentujete pomocí vašeho WordPress.com účtu. Odhlásit /  Změnit )

Twitter picture

Komentujete pomocí vašeho Twitter účtu. Odhlásit /  Změnit )

Facebook photo

Komentujete pomocí vašeho Facebook účtu. Odhlásit /  Změnit )

Připojování k %s