Žonopowe zernko

I.

Kake to jo, to Bóže kralojstwo? Som se pśecej źiwał, až jo zapowěźone w ewangelijach na jadnom boce ako něco pśiducego a na drugem boce jo Jezus gronił, až Bóže kralojstwo jo južo něnto. Tak jo Jezus Kristus wótegronił Farizejarjam na jich pšašanje, ga pśiźo to Bóže kralojstwo. Jogo wótegrono jo było, až njepśiźo tak, až móžomy jo bytšnje wiźeś, ale jo južo srjejź nas. Wón ga groni, až njebudu někake wósebne tšojenja, kenž zazwóniju pokazanje nowego Bóžego swěta. Bóže kralojstwo njamóžomy casnje a rumnostnje wustajiś. Jezus pak zwuraznijo, až to južo pśitomnosć wobwliwujo, kuždy źeń.

Wobej aspekta, to pśiduce Bóže kralojstwo a jogo statkowanje źinsa, se pokazujotej w rědnem pśirownanju wót žonopowego zernka.

II.

Kake to jo, to Bóže kralojstwo? Tak su se teke pšašali luźe z małkeje jsy tencas w Galilejskej, źož, na pśikład, snaź jadna młoda Rebekka jo bydliła. Pśedstajmy se raz, kak jo to było: Jezus dej pśiś. Co wót Boga wulicowaś. Luźe južo cakaju. Rebekka słyšy, ako wóni diskutěruju. Jaden groni:

„Wěŕśo mě, skóro buźo wšykno hynac. Pótom njebuźomy wěcej płakaś, ale se smjaś. Njemusymy głodnuś, ale buźomy najěźone.“

Ga to dej byś, mysli se Rebekka? Drugi ga měni:

„Zawěrno tomu wěriš? Bóže kralojstwo jo daloko pšec. How na swěśe ga mamy jano procu a plogu. Samu tužycu a žałosć.”

Rebekka pśemyslijo: Jo to tak? A jadna žeńska woła:

„Glědaj dokradnjej. Pón markujoš, až to njejo wěrno. Njejsu ga luźe, kenž pomagaju a troštuju?”

Ako Rebekka jo se woglědała luźi, njejo zawupytnuła, až Jezus jo južo pśišeł. Wóna se mysli: Něnto na wšykne naše pšašanja wótegronijo. A wón zwiga swój głos:

„Cośo wěźeś, źo jo Bóže kralojstwo. Z cymž móžomy jo pópisaś? Jo ako žonopowe zernko, kenž jo kradu małučke. Gaž sete jo, ga pśiběra a změjo wjelike gałuze, tak až ptaški spód jogo chłodkom bydliś mógu.”

To pśirownanje młoda Rebekka derje rozmějo. Bóže kralojstwo jo ceło blisko. Njejo nic, což jo śěžko rozměś. How, pla nas to zachopijo, musymy to jano zawupytnuś.

III.

Kake to jo, to Bóže kralojstwo? Tak su se teke pšašali we filmje wó Mariju z Magdale.

Ta Marija Madlena jo była jadna wót tych žeńskich, ako su šli rowoju woglědat na tśeśem dnju. A wóna jo powěźeła wuknikam, což jo wiźeła, až row jo prozny był. Wšykne su se wulěkali. Marija pak groni, až nichten njemusy tšach měś. Jezus jo žywy. Wón jo z wumarłych górjej stanuł. Pśez njogo teke my dostanjomy nimjerne žywjenje. – We filmje wukniki njejsu kśěli to wěriś. Naźejachu se, až wón, Jezus, jo ten pśiducy kral, kenž by Israel wulichował. Něnto jo zazdaśim wšykno zgubjone. Ale Marija Madlena groni: „Och, wy njerozymne, wy tupe wutšoby, cogodla njamóžośo tomu wěriś? Njejsćo rozměli, ako wón jo nam Pismo wukładował? – Njejsmy to pšawje rozměli. Bóže kralojstwo jo tudy a něnto. Jo něco, což njamóžomy jasnje wiźeś, žeden tron a žedna krona njejo. – Jo we nas, w našych wutšobach. Glědajśo na žonopowe zernko, jadno same zernko, kenž buźo wusete a móžo rosć a narosć. A ptašk swójo gnězdo w gałuzach togo boma změjo. Wón lěta w lichośe tam a sem. A w měrje se wrośijo dobreje naźeje. Kak to jo – Bóže kralojstwo? Połno lubosći, njedowucerabneje cysteje lubosći, naźeje a dłymokeje dowěry.”

אָמֵן

Prjatkowanje wó Mk 4,30–33 na drugu njeźelu pó jatšach

serbska online namša w Mósće

Zanechat odpověď

Vyplňte detaily níže nebo klikněte na ikonu pro přihlášení:

Logo WordPress.com

Komentujete pomocí vašeho WordPress.com účtu. Odhlásit /  Změnit )

Google photo

Komentujete pomocí vašeho Google účtu. Odhlásit /  Změnit )

Twitter picture

Komentujete pomocí vašeho Twitter účtu. Odhlásit /  Změnit )

Facebook photo

Komentujete pomocí vašeho Facebook účtu. Odhlásit /  Změnit )

Připojování k %s