Njeźela zamrětych

We Wusokem kjarližu Salomona, w tom małem, ale pśeliš poetiskem źělu Starego testamenta wó zagóritosći, stoj: „Lubosć jo mócna kaž smjerś”. To jo jadna sada, kenž se cesto wužywa pśi wěrowanju – abo na zakopowanju. Lubosć a smjerś stej zwězanej z nejmócnjejšymi emocijami, kótarež móžomy měś w žywjenju. Połny naźeje cesto hyšći pówušujomy: Lubosć jo mócnjejša ako wšykno. Móžo lubosć teke smjerś pśewinuś? Gaž wumrějo cłowjek, kenž běšo mě blisko, nazgónijom tšašnosć a górkosć pśisuda. Cłowjek, z kótarymž som rowno wjasele žortował, wěcej njejo. Zacujom, až som kśěł jomu hyšći tak wjele wulicowaś. Dominěrujotej pak bólosć a proznota. Zrazom se mě swita, až jo bóžemje na pśecej. Smjerś jo nejwětša distanca, kótaraž jo móžna. Som sam, cujom se ako w pusćinje. Trjebam cas a śichosć. Musym wšykne drogi w pusćinje wobegnaś, aby se wrośił k žywjenjeju. Lubosć jo pak mócna kaž smjerś. Pó nazgónjenjach w pusćinje samoty ga wopśimjejom, až něco mě wóstanjo. To jo ta lubosć, kótaraž njewumrějo. Móžom rozměś, až cłowjek jo wěcej ako jogo wšykno śělnego, což zginjo. Dokulaž to tak jo, mamy ako bóli tak teke gluku dopominanja. Dokulaž to tak jo, naju rozgrono se njedokóńcyjo ze smjerśu. Dokulaž to tak jo, smjerś mě wzejo wjele – njewugronjecy wjele, ale njamóžo mě wześ nigdy móju lubosć k lubowanemu cłowjekoju a nigdy móju zwězanosć z nim. Nikula zgubjone njejo, což ten cłowjek jo za mnjo raz był. Rana wóstanjo, ale lubosć pśemóžo smjerś pśetraś. Ze śamnosći wumrěśa móžo mě lubosć wukšuśiś, aby ja mógał swójo žywjenje wótnowiś a rozměś. Noc měwa nowe swětło. W nowšych ewangelskich kalendarjach stoj slědna njeźela cerkwinego kalendarja ako njeźela nimjernosći. Na tom dnju pójźomy na kjarchob k našym zamrětym lubowanym, aby z nimi powědali. Z lubosću njewumjelknjomy pśed smjerśu. Pśeto lubosć jo nimjerna a pśewinjo našu zachadnosć. Smjerś njama slědne słowo. Lubosć Boga źo pśez smjerś. Gaž žałujomy wó swójich zamrětych, co Bog nam daś naźeju na swóju nimjernosć. Jogo pšosymy: Daj, až dojźomy ze wšymi, kenž pśed nami su wótejšli do njebjaskego kralojstwa, tam, źož smy wulichowane wót wšeje tužyce.

(za Bj. Rj.)

Bóže słowo w Nowem casniku, nowember 2018.

Reklamy

Zanechat odpověď

Vyplňte detaily níže nebo klikněte na ikonu pro přihlášení:

Logo WordPress.com

Komentujete pomocí vašeho WordPress.com účtu. Odhlásit /  Změnit )

Google photo

Komentujete pomocí vašeho Google účtu. Odhlásit /  Změnit )

Twitter picture

Komentujete pomocí vašeho Twitter účtu. Odhlásit /  Změnit )

Facebook photo

Komentujete pomocí vašeho Facebook účtu. Odhlásit /  Změnit )

Připojování k %s