Josep

Lazujomy pla Matejusa w Nowem Testamenśe:

18Jezu Kristusowy narod se pak tak stanu. Gaž Marija, jogo maś, Josepoju zlubjona běšo, pjerwjej nježli stej gromadu pśišłej, bu wóna samodruga namakana wót swětego Ducha.

19Josep pak, jeje muž, běšo pšawny a njekśěšo ju do sromoty starcyś. Wón se myslašo ju pak kšajźu spušćiś.

20Gaž wón se pak tak myslašo, glědaj, – ga zjawi se jomu janźel togo Kněza we sni a źašo: „Josep, Dabitowy syn, njebój se – Mariju, twóju žeńsku k sebje wześ, pśeto to we njej spłoźone jo wót swětego Ducha.

21Wóna buźo pak syna póroźiś, kenž ty dejš pomjeniś Jezus, pśeto wón swój lud humóžyjo wót jich grěchow.“

22To pak wšykno se stało jo, aby se dopołniło, což ten Kněz gronił jo pśez togo profeta, kótaryž źejo:

23Glědaj, – kněžna buźo samodruga a syna póroźiś. Wóni budu jogo pomjeniś Imanuel, to jo hukładane „Bog z nami“.[Matejus 1, 18–23]

To jo kradu hynakše naroźeńske wulicowańko, nježli to, což Gwězdku słyšymy. Lube bratšy, kak by wy reagěrowali, gaby se wam něco takego stało? Pśigótujotej swajźbu a naraz waša zlubjona wam pśed gódami póznajo, až jo samodruga wót někogo drugego. Napśisko se ceły swět do kopice walijo. Gódy su ga swěźeń glucneje familije. A ta waša hyšći groni, až was lubujo. Buźośo tomu wšomu wěriś? Na žeden part nic! Co buźo něnt?

Josep, ten twarc z Nacareta, jo teke wjelgin wobtužony. Jeje tšojenje wót jadnogo swětego Ducha njamóžo wěriś. Reagěrujo ako normalny młody kjarl: Ako druge w takej situaciji z njejasneju samodrugosću pśijaśelki wón dłujko pśemyslujo a naslědku se rozsuźijo Mariju spušćiś – kšajźu. Wšykne cowanja do pśichoda su wutamane.

Wótergi ale w nocy pśiźomy na rozwězanje problema, kenž se wob źeń njezda móžne. W jadnej nocy jo Josep wuznał: To góletko jo něco wósebnego. Njejo nic drugego ako Bóžy dar. Matejus to wulicujo tak, až jo se Josepoju wucowało wót janźela togo Kněza. Bog pak njepógnujo nic jano Mariju, ale teke Josepa ze swójim swětym Duchom, “njebój se – Mariju […] k sebje wześ, pśeto to we njej spłoźone jo wót swětego Ducha“. Jo zajmne až w hebrejskej Bibliji jo ten swěty Duch žeńskecego roda – „ta ruach“, což groni žywjeńska móc.

Josep jo pśiwzeł zmócnjony Bóžy nadawk. Jo zacuwał pśitomnosć Boga, kenž jo mócnjejša ako wšykna njedowěra. Žycym wam, až wy teke we wašych familijach móžośo zawupytnuś dotyknjenje janźela togo Kněza a žywjeńsku móc swětego Ducha. Dajmy tomu góletku pśiś.

Nabóžnina w Serbskem radiju RBB, 2016-12-18 (stwórta njeźela pśichoda).

Bibliske citaty pó: Biblija abo to zełe Sswėte Pißmo Starego a Nowego Teſtamenta, do ßerſkeje rėzy pſcheſtawjone, wot nowotki pilṅe pſcheglėdane a pſcheporėżane. Hala: Kanſtein (1868).
Bildka z cerkwje w Nošydłojcach (hsl 20149
.

Reklamy

Zanechat odpověď

Vyplňte detaily níže nebo klikněte na ikonu pro přihlášení:

Logo WordPress.com

Komentujete pomocí vašeho WordPress.com účtu. Odhlásit /  Změnit )

Google photo

Komentujete pomocí vašeho Google účtu. Odhlásit /  Změnit )

Twitter picture

Komentujete pomocí vašeho Twitter účtu. Odhlásit /  Změnit )

Facebook photo

Komentujete pomocí vašeho Facebook účtu. Odhlásit /  Změnit )

Připojování k %s